Jesteś tutaj:

Kategoria: Bez kategorii

Więcej o Projekt systemowy „Lepsza przyszłość” realizowany przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Kazimierzy Wielkiej

kapital

W powiecie kazimierskim  kontynuowany jest  Projekt systemowy „Lepsza przyszłość” realizowany przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Kazimierzy Wielkiej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki Priorytet VII Promocja integracji społecznej Poddziałanie 7.1.2 Rozwój i upowszechnianie aktywnej integracji przez powiatowe centra pomocy rodzinie

Po sierpniowym wypoczynku na turnusie rehabilitacyjnym w Zakopanem,   teraz w miesiącu wrześniu II grupy osób niepełnosprawnych  –  25 uczestników projektu,  przystąpiło do praktycznego wdrażania zdobytej wcześniej wiedzy na temat bukieciarstwa i aranżacji terenów zielonych.

Kurs Bukieciarz florysta  wraz z elementami aranżacji ogrodu  rozpoczął się już w miesiącu maju zajęciami teoretycznymi oraz zajęciami praktycznymi w zakresie projektowania  kompozycji roślinnych i  wykonywania kompozycji  kwiatowych na różne okazje ( florystyka ślubna, wiązanki okolicznościowe, kompozycje z roślin suchych).

Obecnie na świeżym powietrzu, w ciepłych promieniach słońca przygotowali teren pod nasadzenia roślinne, oczywiście wszystko zgodnie z wcześniej przygotowanym, pod czujnym okiem doświadczonych instruktorek, projektem.

Piękne zielone iglaki i kolorowe krzewy liściaste już upiększają teren Zespołu Placówek Opieki i Wychowania w Kazimierzy Wielkiej.

Uczestnicy z wielką uwagą słuchają rad i wskazówek swoich instruktorek.

Jeszcze tylko kilka dni i kurs się zakończy, ale zadowolenie z nabytych umiejętności na pewno pozostanie.

pcpr

 

Policealna Szkoła Medyczna w Morawicy
im. Hanny Chrzanowskiej
ul. Kielecka 7
26-026 Morawica
tel./fax. (0-41)-311- 46 -80;
www.szkola-medyczna.com.pl

Bezpłatnie dajemy zawód
Nasza szkoła jest placówką prowadzoną przez Samorząd Województwa Świętokrzyskiego, szczyci się 50-letnią tradycją kształcenia kadry medycznej. Nauka jest bezpłatna i kończy się egzaminem zewnętrznym potwierdzającym kwalifikacje w zawodzie.

W roku szkolnym 2014/2015 zapraszamy na następujące kierunki kształcenia:       

-technik elektroniki i informatyki medycznej,

-technik elektroradiolog,

-opiekun medyczny,

-technik farmaceutyczny,

-technik masażysta,

-technik usług kosmetycznych,

-asystent osoby niepełnosprawnej,

-opiekunka środowiskowa,

-terapeuta zajęciowy

Zapewniamy bezpłatną praktyczną naukę zawodu w renomowanych placówkach medycznych. Dysponujemy internatem.

Dokumenty wymagane przy zapisie na wszystkie kierunki:

  • Podanie (formularz dostępny w sekretariacie lub na stronie internetowej),
  • 3 fotografie podpisane na odwrocie,
  • Świadectwo ukończenia szkoły średniej (matura nie jest wymagana),
  • Zaświadczenie od lekarza o braku przeciwwskazań do kształcenia w określonym zawodzie,
  • Kserokopia dowodu osobistego.

Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w Kazimierzy Wielkiej

Oswiadczenie o przyjeciu obowiazkow inspektora nadzoru inwestorskiego

Zawiadomienie organu o rozpoczęciu budowy

Oswiadczenie o stanowisku organow przy zakonczeniu budowy

Oświadczenie kierownika budowy o przyjęciu obowiązków

Oświadczenie kierownika budowy o zakończeniu budowy

Wniosek o udzielenie pozwolenia na uzytkowanie obiektu budowlanego

Zawiadomienie o zakończeniu obiektu budowlanego

Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Kazimierzy Wielkiej

 

Moduł I – likwidacja barier utrudniających aktywizację społeczna i zawodową:

 

1.Wniosek osoba niepełnosprawna pełnoletnia

2. Wniosek osoba niepełnosprawna podopieczny

3. Specyfikacja przedmiotu dofinansowania obszar A Zadanie nr 1

4. Specyfikacja przedmiotu dofinansowania obszar A Zadanie nr 2

5. Specyfikacja przedmiotu dofinansowania obszar B Zadanie nr 1 i nr 2

7. Specyfikacja przedmiotu dofinansowania obszar C Zadanie nr 2

8. Specyfikacja przedmiotu dofinansowania obszar C Zadanie nr 3

9. Specyfikacja przedmiotu dofinansowania obszar C Zadanie nr 4

10. Specyfikacja przedmiotu dofinansowania obszar D

Zał. nr 1 do wniosku-oświadczenie o dochodach

Zał. nr 2 do wniosku oświadczenie o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych osobowych

Zał. nr 2a do wniosku zaśw.lek. obszar B zad.1 obszar C zad. nr 1,3,4

Zał. nr 2b do wniosku zaśw.lek. obszar B zad.nr 1

Zał. nr 3 do wniosku moduł II uczelnia lub szkoła

Zał. nr 3 do wniosku- oświadczenie o udziale własnym-obszar A-zadanie nr 1

Zał. nr 4 do wniosku – oświadczenie o udziale własnym-obszar A zadanie nr 2

Zał. nr 5 do wniosku – oświadczenie o udziale własnym-obszar B-zadanie nr 1

Zał. nr 7 do wniosku- oświadczenie o udziale własnym-obszar C-zadnie nr 3

Zał. nr 8 do wniosku oświadczenie o udziale własnym-obszar C-zadanie nr 4

Zał. nr 9 do wniosku- oświadczenie o udziale własnym-obszar D

Zał. nr 10 do wniosku-oświadczenia (2)

 

Moduł II – pomoc w uzyskaniu wykształcenia na poziomie wyższym.

Wniosek osoba niepełnosprawna pelnoletnia

Specyfikacja przedmiotu dofinansowania Moduł II

Załącznik nr 1 do wniosku – oświadczenie o dochodach

Załącznik nr 2 do wniosku – Oświadczenie o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych osobowych przez Realizatora programu oraz PFRON

Załącznik nr 3 do wniosku – zaświadczenie

Załącznik nr 4 do wniosku – oświadczenie

Załącznik nr 4 do wniosku-oświadczenia MODUŁ II

Załącznik nr 5 do formularza wniosku w ramach pilotażowego programu „Aktywny samorząd” Moduł II- zaświadczenie pracodawcy

Załącznik nr 6 do formularza wniosku w ramach pilotażowego programu „Aktywny samorząd” Moduł II

Więcej o zabytki sąsiadujące z powiatem

ZABYTKI SĄSIADUJĄCE Z POWIATEM

 

Spis treści:

 

1. WIŚLICA

Bazylika

Płyta Wiślicka

Misa chrzcielna

Dom Długosza

Dzwonnica

 Grodzisko

2. SANCYGNIÓW

Pałac Deskurów

Kościół

3. BRONOCICE

Waza

4. CHROBERZ

Ośrodek dziedzictwa Kulturowego

5. RACŁAWICE

Kopiec Kościuszki

6. JĘDRZEJÓW

Muzeum Przypkowskich

7. CHOTEL CZERWONY

Kościół

8. NOWY KORCZYN

Figurka św. Kingi

9. PIŃCZÓW

Stara Synagoga

Kaplica św. Anny

 

 

 

1. WIŚLICA

Bazylika

 

alt

 

 

    Bazylika kolegiacka Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Wiślicy — gotycki kościół wzniesiony w XIV wieku przez Kazimierza Wielkiego w Wiślicy, na fundamentach dwóch starszych świątyń romańskich. Nosi tytuł kolegiaty, a od 8 września 2005 także bazyliki mniejszej.

         Budowę pierwszej romańskiej kolegiaty pw. Narodzenia NMP rozpoczął książę Henryk Sandomierski. Kościół ukończono w 2. połowie XII w. za panowania jego brata Kazimierza Sprawiedliwego. Była to niewielka jednonawowa budowla z orientowanym prezbiterium niższym i węższym od nawy, zakończonym niewielką apsydą. W zachodniej części nawy ulokowana była niewielka empora. Pod prezbiterium znajdowała się krypta, której pozostałości zachowały się do dzisiaj w podziemiach bazyliki. Posiadała ona sklepienie krzyżowe wsparte na czterech kolumnach.

        Na początku XIII w. powstała druga większa kolegiata pw. Trójcy Świętej. Była to świątynia trójnawowa o układzie bazylikowym. W nawie północnej i południowej ulokowane były kaplice. Sklepienie wsparte było na sześciu filarach. Przy zachodniej fasadzie znajdowały się dwie wieże.

        Prawdopodobnie od 2. połowy XII w. w Wiślicy działała kapituła wiślicka. Początkowo mogła ona podlegać księciu. W późniejszym okresie została przekazana pod jurysdykcję biskupią. Pierwsze zachowane dokumenty dotyczące jej uposażenia pochodzą z połowy XIII w. Początkowo kapituła liczyła zaledwie czterech prałatów oraz czterech kanoników.

        Trzecią, zachowaną do dzisiaj kolegiatę wiślicką ufundował Kazimierz Wielki w poł. XIV w. Był to jeden z kościołów, które król wzniósł jako pokutę za zabójstwo kanonika Marcina Baryczki.

        Kościół był wielokrotnie naprawiany i restaurowany. W 1598 naprawiono jego dach i zegar, ustawiono w świątyni konfesjonały oraz odnowiono rzeźbę Madonny Łokietkowej. W 1678 remont świątyni kosztował 6000 ówczesnych złotych. Odnowione zostało wówczas prezbiterium. W 1682 naprawiono zniszczony gradobiciem dach. W 1810 zlikwidowano parafię w sąsiednich Gorysławicach i włączono ją do parafii wiślickiej.

         W 1915 świątynia została poważnie uszkodzona przez austriacką artylerię. Zniszczona została fasada zachodnia, z wieżami pochodzącymi jeszcze z XIII-wiecznej świątyni romańskiej. Kościół odbudowano w latach 20. wg projektu Adolfa Szyszko-Buhusza. 7 września 1924 odbudowana świątynia odzyskała status kolegiaty utracony w 1819.

        W 1958 w czasie badań archeologicznych, w podziemiach kościoła odkryto pozostałości dawnych kościołów romańskich.

 

 

  

Płyta Wiślicka

 

 alt

  

       Płyta wiślicka lub płyta orantów – posadzka o wymiarach 4,1 × 2,5 metra z lat około 1175-1177 z rytymi przedstawieniami figuralnymi, odkryta w 1959 w krypcie zburzonego kościoła z XII wieku, na którego miejscu stoi obecnie gotycka kolegiata w Wiślicy. Unikatowy w skali światowej zabytek sztuki romańskiej. Odsłonięta w latach 1959-60 podczas badań archeologicznych, którymi w ramach Zespołu Badań nad Polskim Średniowieczem kierował prof. Andrzej Tomaszewski. Konserwowana w latach 1982-83 pod kierunkiem prof. Władysława Zalewskiego z ASP w Krakowie.

         Posadzka wykonana jest z jastrychu (gipsowej masy, twardniejącej po wylaniu). Wykonano na niej ryty, wypełnione następnie masą gipsową, zabarwioną na czarno smołą lub węglem drzewnym. W rezultacie otrzymano czarny rysunek na jasnym tle, przypominający efekt niello.

          Płyta znajdowała się w środkowej nawie krypty, pod dwoma przęsłami sklepienia (zachowały się trzy bazy kolumn). Płyta składa się z dwóch pól z przedstawieniami figuralnymi oraz bordiury, która oddziela pola i otacza całość. W lewym pasie bordiury znajdują się wyobrażenia lwa, centaura, smoka i bazyliszka, w górnym, u stóp ołtarza – dwa lwy przy drzewie życia. Pozostałe pasy bordiury wypełnia dekoracja roślinna (plecionka, wić) i roślinno-zwierzęca (dodatkowo przedstawienie smoka). Mityczne potwory w lewym dolnym pasie bordiury zapewne symbolizują grzechy wymieniane w mszalnym tekście liturgicznym tzw. Spowiedzi Powszechnej.

          W górnym polu, które znajdowało się bliżej ołtarza, znajduje się przedstawienie duchownego, stojącego między mężczyzną z brodą i chłopcem. W dolnym ukazany jest mężczyzna z brodą pomiędzy kobietą w czepcu i młodzieńcem. Wszystkie postacie mają głowy podniesione do góry oraz uniesione ręce w geście modlitewnym – są interpretowane jako oranci (adoranci). Nad postaciami z górnego pola zachował się fragment łacińskiego napisu: Hi conculcari querunt ut in astra levari possint et pariter ve… (Ci chcą być podeptani, aby mogli być wzniesieni do gwiazd i zarówno…)

          Identyfikacja ukazanych na płycie osób oraz ustalenie osoby fundatora pozostawia wątpliwości. Za fundatora uznaje się Kazimierza Sprawiedliwego, którego identyfikuje się z brodatym mężczyzną z dolnego pola. Towarzyszyć ma mu jego żona Helena i syn Bolesław.       W górnym polu przedstawiono najprawdopodobniej zmarłych krewnych Kazimierza – jego brata Henryka Sandomierskiego i syna Kazimierza. Istnieje także hipoteza, że brodatym mężczyzną z dolnego pola (i fundatorem zarazem) jest Bolesław Kędzierzawy z żoną i synem Leszkiem.

  

 

Misa chrzcielna

 alt

  

        Misa chrzcielna ma kształt nieregularnego owalu uformowanego z gipsu o średnicy 4,5m i głębokości 37cm. Przylega do niej podium wykonane z gliny i gipsu. Misa służyła do chrztu zbiorowego i związana jest z legendą panońską i Żywotem św. Metodego:
        Na Wiślech siedział pogański książe, który urągał chrześcijanom i złe rzeczy im czynił. Posłał do niego Metody i rzekł: synu, dobrze by Ci było ochrzcić się na ziemii własnej bo później wzięty do niewoli możesz być zmuszony do chrztu na ziemii cudzej. Wspomnisz mnie wtedy. I tak się stało
Książe państwa Wiślan wraz ze swoim otoczeniem przyjął chrzest w Wiślicy w 880 roku (prawie 100 lat wcześniej niż Chrzest Polski).

 

Dom Długosza

alt

 

 

       W połowie XV w. spłonęły dwa drewniane budynki plebanii obsługującej wiślicką kolegiatę. Jan Długosz, słynny kronikarz i wychowawca synów Kazimierza Jagiellończyka, przebywający wówczas w Wiślicy jako prepozyt kapituły, ufundował murowany dom dla 12 kanoników i takiej samej liczby wikariuszy. Budowla ma w rzucie kształt wydłużonego prostokąta, zbudowana jest z cegły z kamiennymi, ozdobnymi obramieniami okien i drzwi, posiada dwie kondygnacje i piwnice, zakryta jest dwuspadowym dachem krytym dachówką. Na trójkątnym szczycie budynku widnieje wmurowany, kamienny herb Długosza – Wieniawa.

       W 1999 r. dwie sale na parterze zostały udostępnione Muzeum Regionalnemu prowadzonemu przez Urząd Gminy w Wiślicy. W czasie prac remontowych odkryto freski wykonane po 1470 r. Przedstawiają Chrystusa Pankratosa oraz św. Helenę i rycerza.

W 2003 r. zostały odremontowane piwnice, odbudowano pierwotne wejście z sieni zachowując cztery oryginalne stopnie z czasów Długosza, i ułożono posadzkę z czerwonej cegły. W jednym z pomieszczeń znajduje się podłoga wykonana ze średniowiecznej posadzki kościoła. Pomieszczenia piwnic zostały zaadoptowane na kawiarenkę dla turystów i pielgrzymów.

 

 

Dzwonnica

 

alt 

 

 

Fundatorem dzwonnicy stojącej przy wiślickiej kolegiacie był średniowieczny kronikarz Jan Długosz, który przebywał w Wiślicy w latach 1446 – 1467 jako prepozyt kapituły.

Dzwonnica zbudowana jest na rzucie kwadratu, u dołu z kamiennych ciosów, a u góry z wzorzyście ułożonej cegły. U szczytu, pod dachem znajduje się ozdobny fryz składający się z szeregu kamiennych płaskorzeźb przedstawiających herby ziem i rodzin polskich.

  

Grodzisko

alt

 

Już w IX w. istniała tu otwarta osada, której pozostałości zostały zniszczone późniejszą zabudową grodową. Pierwszy gród powstał za czasów Bolesława Chrobrego w początkach XI w. Był on niewielki i otoczony wałem rusztowym wysokości 4 m. W połowie XI w. gródek został spalony, a na jego miejscu, na przełomie XII i XIII w, na wyspie nad Nidą, z polecenia Bolesława Krzywoustego powstał nowy, znacznie większy. Obejmował on całą wyspę i otoczony był potężnym murem o długości 440 m. Gród pełnił funkcję obronną wobec rozwijającej się Wiślicy, ale w 1241 r., podczas najazdu tatarskiego, został opuszczony przez załogę, a potem spalony.

        Prace badawcze odsłoniły regularny plan zabudowy domów i ulic. Odnaleziono zbiornik na wodę, tzw. Cysternę i wykutą w skale studnię. Wszystkie domy były półziemiankami o konstrukcji słupowej. Wewnątrz każdej izby, w narożniku, znajdowało się palenisko lub piec. Ściany wykonane były z drewna.

 

 

2. SANCYGNIÓW

 Pałac Deskurów

  

alt

 

 

 

      Pałac z 1882. Ozdobiony posągami i popiersiami wybitnych Polaków: królów, hetmanów i wieszczów. Przy wejściu – tablica erekcyjna oraz druga (nie zapisana, bo dopiero w przyszłości miała się pojawić data wyzwolenia Państwa Polskiego).

     W zespół pałacowy wkomponowano pozostałości obwarowań z bramami z końca XVI wieku, pozostałymi z dworu obronnego Sancygniowskich. W pochodzącym z tego samego okresu lamusie, w którym mieściła się zbrojownia, a według tradycji także zbór ariański, w 1917 roku urządziła muzeum Zofia z Klemensowskich Deskur. Była żoną Józefa Mariana Deskura, malarza i grafika, dziedzica Sancygniowa. Podarowanymi przez niego ilustracjami do „Baśni tysiąca i jednej nocy” zachwycał się Henryk Sienkiewicz. Część do dziś podziwiać można w muzeum pisarza w Oblęgorku.

 

Kościół

 

alt

 

Kościół wzniósł w 1400 roku dziedzic wsi Piotr Sancygniowski, ówczesny jej właściciel. Później był przebudowywany, ale zachował gotycki styl z elementami późniejszych stylów.
W południowej kruchcie znajduje się przepiękny piętrowy nagrobek starosty szydłowskiego Jakuba Sancygniowskiego, ostatniego właściciela wsi z tego rodu, oraz jego żony Anny. Starosta, jako dzielny żołnierz, ma na sobie rycerską zbroję, lewą rękę opiera na mieczu. Jego małżonka natomiast, jako pobożna niewiasta, w jednej ręce trzyma różaniec, a w drugiej książeczkę do nabożeństwa. Na piersiach ma medalion. Renesansowy nagrobek zdobią także kartusze z herbami. Autorem tego dzieła jest prawdopodobnie znany rzeźbiarz włoski Santi Gucci lub jego pińczowski warsztat. Temu artyście przypisywane są także wspaniale wyrzeźbiony portal z prezbiterium do zakrystii, chrzcielnica i sakramentarium.

         Główny ołtarz, z namalowanym w połowie XVIII wieku przez krakowskiego malarza Łukasza Orłowskiego wizerunkiem Chrystusa na krzyżu, zdobi rokokowa dekoracja rzeźbiarska. Ukrzyżowanie jest także tematem ciekawego obrazu z końca XVI wieku, który wisi na południowej ścianie nawy.
          Na północnej ścianie nawy zwraca uwagę klasycystyczny nagrobek Stefana Dembowskiego, kasztelana czchowskiego, oraz jego żony Ewy z Tarłów. Tablice epitafijne upamiętniają przedstawicieli wywodzącego się z francuskiej szlachty rodu Deskurów, właścicieli Sancygniowa od 1834 roku. Jedna z nich poświęcona jest Andrzejowi Deskurowi (1825-1903), który za działalność patriotyczną kilkanaście lat spędził na Syberii (zsyłany w 1846 i 1864 roku). W Sancygniowie zbudował w 1882 roku okazały neorenesansowy pałac, na którego szczycie umieścił 22 rzeźby bohaterów narodowych.
        W zespół pałacowy wkomponowano pozostałości obwarowań z bramami z końca XVI wieku, pozostałymi z dworu obronnego Sancygniowskich. W pochodzącym z tego samego okresu lamusie, w którym mieściła się zbrojownia, a według tradycji także zbór ariański, w 1917 roku urządziła muzeum Zofia z Klemensowskich Deskur. Była żoną Józefa Mariana Deskura, malarza i grafika, dziedzica Sancygniowa. Podarowanymi przez niego ilustracjami do „Baśni tysiąca i jednej nocy” zachwycał się Henryk Sienkiewicz. Część do dziś podziwiać można w muzeum pisarza w Oblęgorku. Deskur zaprojektował też meble do pałacu. Zostały zniszczone lub rozgrabione razem z jego obrazami po przejściu frontu w styczniu 1945 roku. Zdewastowano także zbiory muzeum i pamiątki rodowe. Żołnierze radzieccy palili cenne książki z pałacowej biblioteki, która liczyła 6 tys. woluminów. Część, w tym ponad 300 starodruków, na szczęście ocalała. Znajdują się w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej, która – po zawarciu kilka lat temu ugody z przedstawicielami rodu Deskurów – stała się ich pełnoprawnym właścicielem.
          Ostatnia dziedziczka Sancygniowa – Stanisława Deskur z Kosseckich – zmarła w 1995 roku. Pochowana została na sancygniowskim cmentarzu. Jej synem jest kardynał Andrzej Maria Deskur, urodzony w 1924 roku w Sancygniowie, przyjaciel papieża Jana Pawła II.
W okresie PRL-u pałac służył m.in. jako siedziba zakładu odwykowego. Później został sprzedany, właściciel rozpoczął jego remont, ale, niestety, zmarł. Zabytek w dalszym ciągu czeka na przywrócenie dawnego blasku.

 

3. BRONOCICE

Waza

 

alt

 

Waza z Bronocic – ceramiczna waza z rysunkiem interpretowanym jako najstarszy znany dowód używania pojazdu kołowego. Jej wiek szacuje się za pomocą datowania radiowęglowego na 3635-3370 p.n.e. Należy do kultury pucharów lejkowatych. Obecnie można ją oglądać w Muzeum Archeologicznym w Krakowie.

          Waza została odkryta w 1976 r. podczas wykopalisk prowadzonych na terenie dużej neolitycznej osady w Bronocicach nad rzeką Nidzicą, około 50 km na północny wschód od Krakowa. Prace na tym terenie prowadził między 1974 a 1980 r. prof. Janusz Kruk z krakowskiego oddziału Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk oraz Sarunas Milisauskas ze State University of New York z Buffalo.

         Ornament przedstawia symbolicznie kluczowe elementy prehistorycznego środowiska przetworzonego przez człowieka. Najważniejszą częścią dekoracji jest 5 szczątkowych wizerunków przypominających wóz. Przedstawiają one czterokołowy pojazd z dyszlem dla zwierząt pociągowych. Linie łączące koła prawdopodobnie reprezentują osie. Koło pośrodku być może symbolizuje pojemnik na zbiory.

Inne rysunki przedstawiają drzewo, rzekę oraz schemat, który może symbolizować pole z krzyżującymi się drogami/rowami lub plan wioski.

         Wizerunek na wazie jest najstarszym znanym wyobrażeniem pojazdu kołowego na świecie. Dowodzi, że pojazdy kołowe były znane w Europie Środkowej już w IV tysiącleciu p.n.e.. Ciągnęły je prawdopodobnie tury (szczątki tych zwierząt znaleziono razem z wazą). Rogi zwierząt z Bronocic miały otarcia sugerujące, że były obwiązane sznurem tworzącym prawdopodobnie coś w rodzaju jarzma.

 

4. CHROBERZ

Ośrodek Dziedzictwa Kulturowego

 

alt

 

       Zespół pałacowy Wielopolskich z lat 1857-1860 z późnoklasycystycznym pałacem i parkiem. Pałac wzniesiony został wg. projektu Henryka Marconiego. Był wykorzystywany jako biblioteka. Hrabia Aleksander Wielopolski przechowywał tu zbiór książek przejętych po Konstantym Swidzińskim. Współcześnie obiekt zajmowany jest przez Ośrodek Dziedzictwa Kulturowego Ponidzia.

 

– panteon rzeźby w drewnie – dzieła Andrzeja Kozery, Wojciecha Sochy i Adolfa Tomasika,

– wystawa fotograficzna pińczowskiej Galerii Bezdomnej Pt.. „W krainie Beldonka”,

– wystawa malarstwa Michała Imosy Pt.  „Błazny”,

– wystawa rysunków Wojciecha Sochy,

– wystawa NT.. Adolfa Dygasińskiego,           

– replika wiślickiej płyty orantów,

– punkt informacji turystycznej.

 

5. RACŁAWICE

Kopiec Kościuszki

 

alt 

 

 

        Na garbie wzgórza Zamczysko w Janowiczkach został usypany pomnik z ziemi w formie piramidy o wysokości 10 m ku czci i dla upamiętnienia walki o wolność Polski. Pomysł usypania kopca narodził się podczas wielkiej manifestacji niepodległościowej w 100 rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki, która miała miejsce w dniu 15 października 1917 r. i w której uczestniczyło ok. 100 tys. obywateli. Podczas manifestacji znany chłopski działacz w Kongresówce, poseł do dumy rosyjskiej w 1906 r. Mateusz Manterys z Pojałowic odczytał uchwaloną rezolucję, w której m.in. była mowa o tym, że jeśli Polska odzyska wolność, to w wolnej Polsce na wzgórzu racławickim zostanie usypany kopiec dla upamiętnienia wszystkich zrywów o odzyskanie wolności w miejscu odniesionego zwycięstwa oraz dla upamiętnienia wielkiej manifestacji w rocznicę śmierci Kościuszki.
Prace przy sypaniu kopca rozpoczęto w okresie letnim 1926 r. Trwały one do roku 1934.

 

6. JĘDRZEJÓW

Muzeum Przypkowskich

 

alt

 

Muzeum im. Przypkowskich w Jędrzejowie powstało w wyniku przekazania Państwu kolekcji zegarów słonecznych, przyrządów astronomicznych oraz biblioteki starodruków przez rodzinę Przypkowskich.

Historia tej rodziny sięga głęboko w czasy średniowiecza, a jej herb Radwan, obecnie znak Muzeum, należy do najstarszych polskich znaków rodo­wych. Radwanici początkowo zamieszkiwali na Mazowszu, gdzie do ich posiadłości należała wieś Przypki; w połowie XIII wieku przesiedliwszy się pod Kraków zakładają tam Przypkowice. Od nazwy tej wsi powstało potem nazwisko Przypkowski.

W 1443 roku Maciej z tej rodziny zapisany został jako student w księgach Akademii Krakowskiej. Z tych czasów zachowała się w zbiorach rodzinnych najstarsza pieczęć herbowa ze znakiem Radwan. Znajduje się tu także doku­ment z podpisem króla Zygmunta Starego z roku 1535, w sprawie nadania dwóch wsi Mikołajowi Przypkowskiemu. Syn Mikołaja, Jan, był gorliwym wyznawcą ideologii Braci Polskich (tzw. arian), najbardziej postępowej odmia­ny Reformacji. W roku 1572, jako jeden z pierwszych w Europie, uwolnił z pań­szczyzny chłopów w swoich dobrach, uznając ich za ludzi równych sobie.

 Pod koniec XVI i w pierwszej połowie XVII wieku Przypkowscy należeli do czołowych przedstawicieli Braci Polskich. Studiowali oni na uniwersyte­tach w Lejdzie, Altdorfie, Lipsku, Paryżu i Londynie. Najwybitniejszym z nich był Samuel (1592-1670) – poeta, pisarz i myśliciel, autor licznych trak­tatów filozoficznych i religijnych, polityk związany z dworem Radziwiłłów birżańskich. Uważany jest obok Zbigniewa Morsztyna za najwybitniejszego przedstawiciela poezji ariańskiej.

Bogaty księgozbiór, jaki Przypkowscy posiadali w tym czasie, został zniszczony podczas pogromu arian w 1655 roku, przypadkowo ocalał zeń tylko jeden tom – „Zwierciadło” Mikołaja Reja – przechowywany obecnie w Bibliotece Czartoryskich w Krakowie.

Znamienitym przedstawicielem rodu w XVIII wieku był Jan Józef Przypkowski (1707-1758), profesor astronomii i matematyki na Uniwersytecie Krakowskim, autor kilku rozpraw astronomicznych oraz kalendarzy astrologicznych, wydawanych w latach 1729-1747. Był administratorem dru­karni akademickiej, reprezentował uczelnię na sejmie w Warszawie, był również projektantem zegara słonecznego na kościele Mariackim w Krako­wie w 1740 roku.

Część księgozbioru Jana Józefa Przypkowskiego oraz kilka drobnych pa­miątek przechowywanych w zbiorach jędrzejowskich dotarło tutaj za spra­wą wnuków jego brata, Jana i Józefa, którzy przenieśli się do Jędrzejowa z okolic Częstochowy ok. roku 1820. Rodzina wówczas podupadła trudniąc się drobnym przemysłem i handlem. Józef Przypkowski (1796-1858) był ka-pelusznikiem, a jego syn Piotr Andrzej (1829-1911) miał w Jędrzejowie za­kład produkcji mydła i świec oraz sklep.

 

 

7. CHOTEL CZERWONY

Kościół

 

alt

 

      Kościół stoi na wyniosłym wzgórzu i dzięki temu jest widoczny z oddali. Pierwotnie stał na tym miejscu kościół drewniany, wzmiankowany w 1326 r., obecny, gotycki został wzniesiony w latach 1440-50 z fundacji Jana Długosza, kanonika krakowskiego i kustosza wiślickiego. Ten zbudowany z kamienia kościół złożony jest z kwadratowej nawy oraz węższego prezbiterium, zamkniętego ściana prostą, przy którym od północy stoi zakrystia. Przy nawie dostawione są dwie kruchty, od południa gotycka od zachodu neogotycka z 1850 r. Na zewnątrz kościół opięty jest przyporami i obwiedziony gzymsami: cokołowym, kapnikowym i koronującym. Na wschodniej ścianie prezbiterium znajduje się płaskorzeźba ze sceną Ukrzyżowania. Szczyty zachodni i wschodni rozczłonkowane zostały ostrołukowymi blendami i zwieńczone kamiennymi krzyżami. Kościół nakrywają wysokie dachy dwuspadowe. Okna ostrołukowe obustronnie rozglifione, jedno nad chórem muzycznym z kamienną laską. W wejściach trzy portale gotyckie, kamienne, profilowane: do kruchty południowej, z kruchty do nawy oraz z prezbiterium do zakrystii. Wnętrze nakryte zostało sklepieniami sieciowymi z herbami na zwornikach: w prezbiterium Orzeł Kazimierzowski, w nawie Wieniawa i Dębno, w kruchcie południowej Wieniawa. Tylko zakrystia nakryta jest sklepieniem kolebkowym z lunetami. Prezbiterium od nawy oddzielone jest ostrołukową arkadą tęczy. Przy wschodniej ścianie prezbiterium znajduje się kamienne sakrarium z maswerkowym baldachimem, zwieńczonym pinaklami i kwiatonami. W nawie chór muzyczny z 1880 r., drewniany z wprawionymi gotyckimi, profilowanymi belkami. W kruchcie południowej nad portalem gotycka tablica erekcyjna z przedstawieniem stojącej Marii z Dzieciątkiem w asyście śś. Stefana i Hieronima, otoczona majuskułowym napisem.

      Spośród wyposażenia kościoła uwagę zwraca późnobarokowy ołtarz główny z około połowy XVIII w., z późnogotyckim krucyfiksem z końca XV w. oraz dwiema rzeźbami, gotycką Matki Boskiej Bolesnej z 1. poł. XVI w. i barokową św. Jana. Są tam też dwa rokokowe ołtarze boczne z 2. poł. XVIII w. z obrazami NMP Niepokalanie Poczętej i św. Bartłomieja, pochodzącymi z tego samego okresu. Resztę wyposażenia stanowią: neobarokowa ambona złączona z konfesjonałem z 1. ćw. XIX w., późnogotycka kropielnica drewniana, obrazy późnobarokowe: św. Sebastiana z 1. poł. XVIII w. i św. Tekli z około 1800 r. oraz dwa krucyfiksy: gotycki z około 1400 r. i późnobarokowy. Na ścianach zobaczymy też trzy epitafia z około poł. XIX w.

      Kościół otoczony jest resztkami starego muru, w którym od południa stoją resztki dawnej bramki cmentarnej. Pod kościołem znajduje się grota o długości około 20 m. zwana „Kuchnią proboszcza”.

 

 

8. NOWY KORCZYN

Figurka św. Kingi

 

alt

 

ródło św. Kingi obok którego stoi XIX-wieczna figura świętej, według miejscowej tradycji woda z tego źródła posiada właściwości lecznicze.

 

PIŃCZÓW

Stara Synagoga

alt

 

        Stara Synagoga w Pińczowie – dawna synagoga znajdująca się w Pińczowie przy ulicy Klasztornej 8, w centrum dawnej dzielnicy żydowskiej na południowym Mirowie.

Jest obecnie jedną z najstarszych synagog w Polsce oraz najstarszą gdzie wszystkie pomieszczenia tworzą jednolitą, zwartą bryłę przykrytą wspólnym dachem.

        Synagoga została zbudowana w latach 1594-1609 za zezwoleniem marszałka wielkiego koronnego Zygmunta Gonzagi Myszkowskiego. Projektantem synagogi był najprawdopodobniej pochodzący z Florencji, architekt Santi Gucci. W 1636 roku Józef Władysław Myszkowski wydał przywilej, w którym zezwolił na odrestaurowanie synagogi.

Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali wnętrze synagogi oraz wywieźli bądź zniszczyli jej całe ruchome wyposażenie. Wówczas przepadł zbór około 100 zwojów Tory, gromadzonych przez wieki w synagodze. W tym czasie mieściły się w niej garaże oraz magazyny. W 1944 roku zniszczeń dopełniły bombardowania. Po zakończeniu wojny przystąpiono do prac remontowych synagogi. W 1947 roku zrekonstruowano dach. Od tego czasu w synagodze mieścił się magazyn nawozów sztucznych i materiałów budowlanych.

        W latach 70. XX wieku podjęto decyzję o przeznaczeniu budynku na Muzeum Ponidzia. Wówczas awaryjnie zabezpieczono synagogę, wykonano jej dokumentację konserwatorską i budowlaną oraz otoczono ją murem, w którym od 1990 roku umieszczane są pozostałości starych macew, które odzyskiwane są przy rozbiórkach domów, ruder i innych obiektów. Obecnie stanowi on Pomnik Pamięci o Holocauście Pińczowskich Żydów.

W latach 80. z funduszy Centralnego Funduszu Rozwoju Kultury wykonano osuszenie ścian, opaskę odwadniającą, wymieniono okna, niwelację otoczenia obiektu oraz podklejono    polichromię w przedsionku. W latach 1989-1995 na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w          Toruniu bezpłatnie poddano konserwacji Aron ha-kodesz, który umieszczono z powrotem w synagodze w 1997 roku.

W latach 1996-2000 dokończono prace konserwatorskie we wnętrzach synagogi, doprowadzono energię elektryczną i wodę, ułożono posadzkę w sali głównej z zaznaczeniem gdzie stała bima, odczytano napisy i rozpoznano wystrój malarski oraz podklejono zagrożone malowidła w przedsionku. W 2001 roku wymieniono więźbę i pokrycie dachu, izolację murów, tynki zewnętrzne oraz podświetlono synagogę.

W 2002 roku przeprowadzono konserwację wystroju malarskiego i renesansowych portali w przedsionku z funduszy World Monuments Fund w Nowym Jorku, Jewish Heritage Program oraz Fundacji Ronalda Laudera. W latach 2001-2002 na renowację synagogi wydano 360 tysięcy złotych.

W dniach od 16 do 18 czerwca 2006 roku w synagodze obyło się pierwsze od czasów zakończenia II wojny światowej nabożeństwo szabatowe, zorganizowane przez Związek Gmin Wyznaniowych Żydowskich w RP, Fundację Ochrony Dziedzictwa Żydowskiego oraz Burmistrza Miasta Pińczowa Łukasza Łaganowskiego. Pomysłodawcą i fundatorem zorganizowania szabatu był Michael Tralson.

Aktualnie synagogą opiekuje się Muzeum Regionalne w Pińczowie, w której prezentowana jest stała wystawa judaiców oraz fotografie Jana Góreckiego. Jednym z najciekawszych eksponatów są XIX-wieczne zwoje Tory klejone z pasów, niekompletne – bez I, II i częściowo III księgi o szerokość 52 centymetrów i długość 20,5 metra. Przez wiele lat tkwiły one zamurowane w ścianie. Zostały odkryte po demontażu Aron ha-kodesz.

Synagogę odwiedziło już wiele znamienitych osobistości, m.in. prymas Józef Glemp, premier Tadeusz Mazowiecki, ambasador Republiki Węgierskiej Ákos Engelmayer oraz wielu innych gości z całego świata.

 

 

 

Kaplica św. Anny

 

alt

 

Kaplicę św.Anny wzniesiono na północ od miasta na wyniosłym wzgórzu naprzeciw wzgórza zamkowego.Wybudował ją warsztat Santi Gucciego,który był najpropodobniej autorem ogólnego projektu kaplicy lub miał wpływ na jego sporządzenie.Kaplica jest budowlą pamiątkowo-kultową,wystawioną w 1600 r.staraniem Zygmunta Myszkowskiego przy pomocy członków miejscowego Bractwa św.Anny.
Kaplica jest późnorenesansowa,zbudowana na rzucie kwadratu i przykryta kopułą z latarnią.Jej okrągłe kiedyś okna zamurowano,a południowe przekształcono.Wewnątrz pod kopułą znajduje się gzyms ozdobiony dekoracyjnymi wiązkami owocowo-kwiatowymi.W ołtarzyku kaplicy znajduje się marmurowa tablica fundacyjna,a w ścianie kamienna kropielnica z XVII w.Kaplica ta jest pierwszą w Polsce wolnostojącą kaplicą kopułową o przeznaczeniu kultowym.Wystawiono ją w specjalnie wybranym położeniu,aby jej sylwetka była dobrze widoczna z daleka i z każdej strony na dominującym nad miastem wzgórzu.Wysokość kaplicy od podstawy do szczytu wynosi 13 m.
Od strony północnej i wschodniej zachowały się rozmyte dziś pozostałości fortyfikacji bastionowych z poł.XVII w.

                         STAROSTWO POWIATOWE
                                                            W KAZIMIERZY WIELKIEJ

 

WYDZIAŁ KOMUNIKACJI I DROGOWNICTWA

 

Wymaina dowodu stary typ      68,50 zł


dowód rejestracyjny 67,50 zł

ewidencja 1 zł

 


Wymiana dowodu nowy typ 81 zł


dowód 80 zł

 

ewidencja 1 zł

 


Rejestracja krajowa 180,50 zł


rejestracja 178,50

ewidencja 2 zł

 


Rejestracja zagraniczna 256 zł


rejestracja 178,50 zł

karta 75 zł

ewidencja 2,50 zł

 


Rejestracja ciągnika, motory, przyczepy, kłady 121,50 zł


rejestracja 120 zł

ewidencja 1,50 zł

 


Rejestracja motoroweru 111,50 zł


rejestracja 110 zł

ewidencja 1,50

 


Nalepka kontrolna  18,50 zł

dowód rejestracyjny  54 zł

pozwolenie czasowe 13,50 zł

znaki legalizacyjne 12,50 zł



 

Wtórniki Tablicy samochodowej 1szt. 40+12,50=52,50

Wtórnik Tablicy samochodowej 2szt. 80+12,50=92,50

Wtórnik Tablicy traktorowej, motorowej 40+12,50=52,50

Wtórnik Tablicy motorowerowej 30+12,50=42,50


 

Motocykl zagranica 110+75 karta +2zł dowody, tłumaczenia

Motorower zagranica vat 25, przeglad, tłumaczenia dowodów, karty nie ma

AKCYZA – tylko osobowe

RECYKLING – osobowe, ciężarowe do 3,5t włącznie


 

Jezeli firma działa na podstawie wpisu do działalnosci to rejestrujemy na

osoby.

Jezeli posiada wpis do KRSU na firmę.

 

USA REJESTRACJA

-certyfikat of title

-dowód rejestracyjny

-odprawa celna

 

 

 


 

                    STAROSTWO POWIATOWE
                                                      W KAZIMIERZY WIELKIEJ

 

WYDZIAŁ ORGANIZACYJNY

Wydawanie zezwoleń na sprowadzenie zwłok i szczątków ludzkich z zagranicy


Potrzebne dokumenty:
– podanie (pobierz druk)
– akt zgonu przetłumaczony na język polski przez tłumacza przysięgłego lub w tłumaczeniu potwierdzonym przez konsula,

                  STAROSTWO POWIATOWE
                                                      W KAZIMIERZY WIELKIEJ

 

WYDZIAŁ GEODEZJI, KATASTRU I GOSPODARKI NIERUCHOMOŚCIAMI

Wprowadzanie zmian w ewidencji gruntów i budynków


Potrzebne dokumenty:
– wniosek, sporządzony odręcznie,
– akty notarialne, prawomocne decyzje administracyjne, prawomocne postanowienia sądowe, zawiadomienie z Ksiąg Wieczystych.

Zmiany zgłoszone w terminie nie podlegają opłacie skarbowej, w pozostałych przypadkach obowiązują poniższe stawki.

Opłaty:
– za wniosek – 5,00 zł.
– za każdy załącznik – 0,50 zł.

Dotyczy zmian wynikających z: prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych, dokumentacji architektoniczno -budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów, umów dzierżawy zgłoszonych do ewidencji stosownie z art. 28 ust. 4pkt. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25, Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756, z 1999 r. Nr 60, poz. 636 i z 2000 r. Nr 45, poz. 531).
Wszelkie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków należy zgłaszać, w terminie 30 dni licząc od dnia powstania tych zmian. Obowiązek ten nie dotyczy zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, wynikających z decyzji właściwych organów.


Wydawanie decyzji w sprawach zmian w ewidencji gruntów i budynków


Potrzebne dokumenty:
– wniosek, sporządzony odręcznie,
– dokumentacja uzasadniająca podjęcie postępowania w zakresie nieruchomości objętych ewidencją gruntów i budynków.

Opłaty:
– za wniosek – 5,00 zł.
– za każdy załącznik – 0,50 zł.


Wydawanie decyzji w sprawach klasyfikacji gleboznawczej gruntów


Potrzebne dokumenty:
– wniosek, sporządzony odręcznie,
– projekt zmian gleboznawczej klasyfikacji gruntów.

Opłaty:
– za wniosek – 5,00 zł.
– za każdy załącznik – 0,50 zł.


Udostępnianie danych ewidencji gruntów i budynków do realizacji zgłoszonych prac oraz ustalanie zasad oznaczania nieruchomości przy wykonywaniu tych prac


Potrzebne dokumenty:
– wniosek o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych (pobierz wniosek).
– potwierdzona, przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, kopia zgłoszenia.

Od czynności administracyjnych w tej sprawie nie pobiera się opłat skarbowych.


Prowadzenie postępowań scaleniowych i wymiennych


Potrzebne dokumenty:
– w przypadku scalenia – wniosek większości właścicieli gospodarstw rolnych lub wniosek właścicieli gruntów, których łączny obszar przekracza połowę powierzchni projektowanego obszaru scalenia.
-w przypadku wymiany gruntów – zgodny wniosek właścicieli gruntów.

Czynności administracyjne i wydanie decyzji w tej sprawie wolne są od opłat skarbowych.


Wydawanie wypisów i wyrysów z operatu ewidencji gruntów, poświadczanie zgodności opracowań geodezyjnych z operatem ewidencji gruntów, udzielanie informacji z operatu ewidencji gruntów i budynków oraz naliczanie opłat z tego tytułu.


Potrzebne dokumenty:
– wniosek (pobierz wniosek)

Opłaty:
– za wniosek – 5,00 zł.
– za każdy załącznik – 0,50 zł.

W przypadku pozyskania danych z ewidencji gruntów i budynków osób innych niż wymienione w art. 29 ust. 3 ustawy o ochronie danych osobowych, należy powołać podstawę prawną upoważniającą do pozyskania danych oraz wskazanie wiarygodne uzasadnionej potrzeby posiadania danych.


Uzgadnianie dokumentacji projektowej


Potrzebne dokumenty:
– 3 egzemplarze projektów planowanej inwestycji,
– decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu
– wstępne warunki techniczne przyłączenia do sieci wydane przez gestorów sieci,
– wypisy i wyrysy z ewidencji gruntów,
wniosek.

Opłaty:
– do wniosku należy załączyć znaczek opłaty skarbowej wartości – 6,50 zł.


Zgłaszanie robót geodezyjnych


Potrzebne dokumenty:
– zgłoszenie pracy geodezyjnej (pobierz wniosek)

– wniosek o przyjęcie dokumentacji do państwowego zasobu geodezyjnego (pobierz wniosek)

                       STAROSTWO POWIATOWE
                                                             W KAZIMIERZY WIELKIEJ

 

WYDZIAŁ EDUKACJI I KULTURY FIZYCZNEJ

Wydawanie decyzji o wpisie do ewidencji Szkolnych Klubów Sportowych


Potrzebne dokumenty:
– wniosek (pobierz wniosek),
– Statut Uczniowskiego Klubu Sportowego (3 egz.),
– lista założycieli UKS wg wzoru (pobierz wzór),
– protokół z Zebrania Założycielskiego wg wzoru (pobierz wzór),
– lista obecności na Zebraniu Założycielskim.

Za czynności administracyjne i wydanie decyzji w sprawie nie pobiera się opłaty skarbowej.


Skierowanie ucznia do Specjalnego Ośrodka Szkolno – Wychowawczego


Potrzebne dokumenty:
– wniosek o skierowanie (pobierz wniosek),
– informacja o zarobkach (pobierz druk) – wypełnia się w przypadku korzystania z internatu.

Za czynności administracyjne i wydanie decyzji w sprawie nie pobiera się opłaty skarbowej.

STAROSTWO POWIATOWE
W KAZIMIERZY WIELKIEJ

WYDZIAŁ BUDOWNICTWA I INFRASTRUKTURY TECHNICZNEJ

Wydawanie decyzji o pozwoleniu na budowę (rozbiórkę) budynków


Potrzebne dokumenty:
– wniosek o pozwolenie na budowę (rozbiórkę) oraz, zależnie od sytuacji, wymienione na wniosku dokumenty (pobierz wniosek).

 

– oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (pobierz oświadczenie)

Opłaty:
– za wydanie pozwolenia na budowę:
a) garażu oraz budynku przeznaczonego na wykonywanie w nim działalności innej niż rolnicza – za każdy m2 powierzchni użytkowej – 1,00 zł., jednak nie więcej niż 539,00 zł.
b) budynku służącego celom gospodarczym w gospod. rolnym – 14,00 zł.
c) innego budynku – 48,00 zł.
d) studni, oraz urządzeń do usuwania nieczystości stałych i ścieków – 20,00 zł.

e) budowy związanych z produkcją rolną – 112zł
f) sieinwestycji liniowych (o długości powyżej 10 km), z wyjątkiem inwestycji w rolnictwie – 4 164,00 zł.
f) od innych obiektów budowlanych – 140,00 zł.
– za wydanie pozwolenia na rozbiórkę obiektu – 20,00 zł.
– za każdy załącznik – 0,50 zł.

 

 

Przeniesienie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu na rzecz

innej osoby  – 56 zł

Przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę lub decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych na rzecz innego podmiotu – 90zł

Zatwierdzenie projektu budowlanego – 47zł

 

 

 

9. Pozwolenie wydawane

na podstawie przepisów prawa budowlanego:

 

1) pozwolenie na budowę lub remont obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych wskutek działalności spowodowanej ruchem zakładu górniczego lub klęsk żywiołowych

 

1) na budowę obiektu budowlanego oraz urządzeń budowlanych związanych z obiektem budowlanym:

 
 

a) budynku przeznaczonego na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż rolnicza i leśna:

 

2) pozwolenie na budowę budynków przeznaczonych na cele naukowe, socjalne i kulturalne

 

– za każdy m2 powierzchni użytkowej

1 zł

 
 

– nie więcej niż

539 zł

 
 

b) budynku służącego celom gospodarczym w gospodarstwie rolnym

14 zł

3) pozwolenie na remont obiektów budowlanych wpisanych do rejestru zabytków

 

c) innego budynku

48 zł

 
 

d) studni oraz urządzeń do usuwania nieczystości stałych i ścieków

20 zł

 
 

e) budowli związanych z produkcją rolną

112 zł

 
 

f) sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych, gazowych, cieplnych oraz dróg, z wyjątkiem dróg dojazdowych, dojść do budynków i zjazdów z drogi, z zastrzeżeniem lit. g

2 143 zł

 
 

g) sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych, gazowych, cieplnych oraz dróg o długości do 1 kilometra

105 zł

 
 

h) innych budowli

155 zł

 
 

i) urządzeń budowlanych związanych z obiektem budowlanym

91 zł

 
 

W przypadku wydawania pozwolenia na budowę budynku o funkcji mieszanej, przy obliczaniu opłaty skarbowej nie uwzględnia się powierzchni mieszkalnej tego budynku.

   
 

W przypadku wydawania pozwolenia na budowę obejmującego więcej niż jeden obiekt budowlany wymieniony w niniejszym ustępie, opłatę skarbową pobiera się od każdego obiektu odrębnie.

   
 

2) na przebudowę lub remont obiektu budowlanego oraz na wznowienie robót budowlanych

50 % stawek określonych w pkt 1

 

11. Pozwolenie na rozbiórkę obiektu budowlanego

36 zł

Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 86, poz. 960), podania i załączniki do podań, czynności urzędowe, zaświadczenia oraz zezwolenia w sprawach budownictwa mieszkaniowego nie podlegają opłacie skarbowej.

 


Przyjmowanie zgłoszeń rozpoczęcia budowy nie wymagającej pozwolenia


Potrzebne dokumenty:
– wniosek zgłoszenia robót budowlanych (pobierz wniosek)
– oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (pobierz oświadczenie)


Wydanie postanowienia o odstępstwie od przepisów techniczno – budowlanych


Potrzebne dokumenty:
– wniosek o odstępstwo od przepisów budowlanych

– wstępny projekt wraz zagospodarowaniem obiektu

– wypis z rejestru gruntów działek inwestora i sąsiednich

 


Zmiana pozwoleń na budowę


Potrzebne dokumenty:
– wniosek, sporządzony odręcznie,
– dokumenty (w zależności od charakteru zmiany) niezbędne do dokonania zmian.

Załatwienie powyższej sprawy, ze względu na różnorodność zarówno przedmiotową jak i podmiotową, zależnie od istoty zmiany wymaga przedłożenia różnych dokumentów. W sprawach tych zatem, należy zasięgnąć indywidualnych informacji w wydziale.


Przenoszenie pozwolenia na budowę na rzecz innej osoby


Potrzebne dokumenty:
– zgoda strony, na którą wydana została decyzja,
– oświadczenie przejmującego o przejęciu wszelkich warunków wynikających z decyzji,
– dokument stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością przez przejmującego.

Opłaty:
– za wniosek – 90,00 zł.


Wydawanie pozwoleń na zmianę sposobu użytkowania obiektu lub jego części


Potrzebne dokumenty:
– wniosek, sporządzony odręcznie,
– opis i rysunek określający usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic i innych obiektów na działce,
– zwięzły opis techniczny określający rodzaj i charakterystykę obiektów,
– rysunki niezbędne do określenia charakterystyki techniczno – użytkowej adaptacji obiektu,
– ekspertyza techniczna, jeśli zachodzi konieczność jej opracowania,
– uzgodnienia wymagane przepisami szczegółowymi,
– dowód dysponowania nieruchomością na cele budowlane.


Wydawanie zaświadczeń o powierzchni użytkowej obiektu


Potrzebne dokumenty:
– wniosek, sporządzony odręcznie.


Wydawanie zaświadczeń o samodzielność lokali mieszkalnych i użytkowych


Potrzebne dokumenty:
– wniosek, sporządzony odręcznie,
– dokument stwierdzający podział fizyczny budynku lub lokalu.

Ochotnicze Straże Pożarne

Powiatu Kazimierskiego

 

 

 

Zarząd Powiatowy OSP RP:        

Prezes: Jan Nowak

Wiceprezes: 

Wiceprezes: 
Komendant Gminny:
Sekretarz:

Skarbnik:

Członek prezydium:

 

OSP RP – Gmina Kazimierza Wielka

Prezes:

Wiceprezes: 

Wiceprezes: 
Komendant Gminny:
Sekretarz:

Skarbnik:

Członek prezydium:

 

Jednostki OSP  na terenie gminy:

 

OSP RP – Gmina Skalbmierz

Prezes:

Wiceprezes:
Wiceprezes:
Komendant Gminny:
Sekretarz:

Skarbnik:

Członek prezydium:

 

Jednostki OSP  na terenie gminy:
 

OSP RP- Gmina Opatowiec

Zarząd Oddziału Gminnego OSP RP:
Prezes: Henryk Barański
Wiceprezes: Ryszard Kłos
Wiceprezes: Tadeusz Nur
Komendant Gminny: Jarosław Gwóźdź
Sekretarz: Stanisław Kurek
Skarbnik: Kryca Henryk
Członek prezydium: Stanisław Mysiak

Jednostki OSP  na terenie gminy:

Ochotnicza Straż Pożarna w Charbinowicach
Rok założenia – 1928
Liczba osób w jednostce – 15
Prezes jednostki – Michalec Marian

Ochotnicza Straż Pożarna w Chwalibogowicach
Rok założenia – 1921
Liczba osób w jednostce – 18
Prezes jednostki – Pater Ryszard

Ochotnicza Straż Pożarna w Kamiennej
Rok założenia – 1962
Liczba osób w jednostce – 33
Prezes jednostki – Domoń Tadeusz

Ochotnicza Straż Pożarna w Kęsowie
Rok założenia – 1924
Liczba osób w jednostce – 15
Prezes jednostki – Błaszkiewicz Eugeniusz

Ochotnicza Straż Pożarna w Kocinie
Rok założenia – 1923
Liczba osób w jednostce – 40
Prezes jednostki – Nur Tadeusz

Ochotnicza Straż Pożarna w Krzczonowie
Rok założenia – 1923
Liczba osób w jednostce – 20
Prezes jednostki – Gruszka Marian

Ochotnicza Straż Pożarna w Ksanach
Rok założenia – 1925
Liczba osób w jednostce – 21
Prezes jednostki – Szumilas Wiesław

Ochotnicza Straż Pożarna w Mistrzowicach
Rok założenia – 1948
Liczba osób w jednostce – 15
Prezes jednostki – Kryca Henryk

Ochotnicza Straż Pożarna w Opatowcu
Rok założenia – 1888
Liczba osób w jednostce – 35
Prezes jednostki – Kłos Ryszard

Ochotnicza Straż Pożarna w Rogowie
Rok założenia – 1946
Liczba osób w jednostce – 29
Prezes jednostki – Boksa Mieczysław

Ochotnicza Straż Pożarna w Rzemienowicach
Rok założenia – 1928
Liczba osób w jednostce – 25
Prezes jednostki – Styczeń Władysław

Ochotnicza Straż Pożarna w Senisławicach
Rok założenia – 1947
Liczba osób w jednostce – 22
Prezes jednostki – Okulicki Tomasz

 

OSP RP – Gmina Czarnocin

 

Prezes: Lucjan Łach

Wiceprezes: Marek Pikulski
Wiceprezes: Lechosław Nawrot
Sekretarz: Stanisław Waloch

Skarbnik: Leszek Szlęk

 

Ochotnicza Straż Pożarna w Bieglowie

Prezes: Sobecki Stanisław

Naczelnik: Łyp Mieczysław

 

Ochotnicza Straż Pożarna w Ciuślicach

Prezes: Piotrowski Wiesław

Naczelnik: Piotrowski Dariusz

 

Ochotnicza Straż Pożarna w Cieszkowach

Prezes: Doroz Stanisław

Naczelnik: Kowalski Kazimierz

 

Ochotnicza Straż Pożarna w Czarnocinie

Prezes: Mucha Janusz

Naczelnik: Szlęk Piotr

 

Ochotnicza Straż Pożarna w Dębianach

Prezes: Stefanek Paweł

Naczelnik: Dryja Janusz

 

Ochotnicza Straż Pożarna w Kolosach

Prezes: Bober Zdzisław

Naczelnik: Marzec Józef

 

Ochotnicza Straż Pożarna w Korycie

Prezes: Stefanek Tadeusz

Naczelnik: Gajda Ryszard

 

Ochotnicza Straż Pożarna w Miławczycach

Prezes: Krzak Stanisław

Naczelnik: Karbowniczek Tomasz

 

Ochotnicza Straż Pożarna w Opatkowiczki

Prezes: Buras Marek

Naczelnik: Karczykowski Rafał

 

Ochotnicza Straż Pożarna w Soboszowie

Prezes: Soja Marek

Naczelnik: Kobus Sylwester

 

Ochotnicza Straż Pożarna w Stradowie

Prezes: Psuj Adam

Naczelnik: Robak Bogusław

 

Ochotnicza Straż Pożarna w Swoszowicach

Prezes: Gruszka Tadeusz

Naczelnik: Futrzyński Dariusz

 

Ochotnicza Straż Pożarna w Sokolinie

Prezes: Wolski Wiesław

Naczelnik: Godzisz Adam

 

Ochotnicza Straż Pożarna w Zagaju Stradowskim

Prezes: Maj Henryk

Naczelnik: Pytel Zbigniew

 

Ochotnicza Straż Pożarna w Będziakach

Prezes: Jach Sławomir

Naczelnik: Śmiałek Dariusz

 

 

 

OSP RP – Gmina Bejsce

Prezes:

Wiceprezes:
Wiceprezes:
Komendant Gminny:
Sekretarz:

Skarbnik:

Członek prezydium:

Do góry